Baron Erik Magnus Staël von Holstein, (ur. 25 października 1749 w Loddby, w Szwecji, zm. 9 maja 1802 w Poligny) – szwedzki ambasador we Francji.
Życiorys Zbyt niezależna od sztokholmskich instrukcji polityka Staëla von Holsteina doprowadziła do nadzorowania jego dyplomatycznych poczynań przez innych wysłanników szwedzkich w Paryżu – formalnie mu podporządkowanych.
Ambasada w Paryżu Erik Magnus był szambelanem królowej Szwecji Zofii Magdaleny Duńskiej od 1772 roku. W roku 1783 został szwedzkim chargé d’affaires na dwór Francji, a w 1785 uzyskał tytuł ambasadora Szwecji we Francji, którym był do roku 1792.
W roku 1787 szwedzki poseł w Konstantynopolu Gerhard Johan von Heidenstam został oskarżony przez jego francuskiego odpowiednika de Choiseul-Gouffiera o nielojalne wobec francuskiego sojusznika postępowanie posła szwedzkiego. Heidenstam i ambasador brytyjski Sir Robert Ainslie, wspomagani przez posła pruskiego Bernharda Wilhelma von Goltz, starali się bowiem przekonać Turków by nie przyjmowali warunków pokojowych, które proponowała Francja, jako pośredniczka z wrogiem Turcji – Rosją. Staël von Holstein jako szwedzki ambasador w Paryżu bronił kolegi przed oskarżeniami francuskiego MSZ de Montmorina.