Planowany rozwój akcji Jednak Jan Hanasz postanowił rozwinąć swój pomysł dalej zamierzając ulepszyć swoją konstrukcję. W 1987 nawiązał w tym celu kontakt z fizykiem z Uniwersytetu Gdańskiego – doktorem Piotrem Kwiekiem. Pomysł tak się spodobał, że działacze gdańskiej Solidarności chcieli nawet wyprodukować kilkanaście nadajników. Nad prototypem pracowali Pazderski i Turło.
Pierwsze testy zaplanowano na październik 1987 w Gdańsku. Na uniwersytecie był jednak w nocy nalot SB, podczas którego zarekwirowano część aparatury, uniemożliwiając realizację projektu. Dodatkowo po powrocie z Gdańska astronom został zatrzymany przez SB. Znaleziono przy nim podziemne gazetki oraz dyskietkę ze schematem aparatury nadawczej. Dyskietka była jednak tak dużą nowością, że przeszukujący naukowca funkcjonariusz nie wiedział, do czego ona służy. Dzięki temu nie została zarekwirowana, jednak astronomowie zrezygnowali z projektu, uznając go za zbyt ryzykowny.