W Niemczech na czele Dzikiego Łowu stał bóg Wodan lub bogini Holda. Mogli to też być ludzie – możnowładcy skazani na to za karę (np. za nieposzanowanie dnia świętego).
Dzikie Łowy miały mieć miejsce w okresie od Bożego Narodzenia do Święta Trzech Króli, a także w okresie przed Wielkanocą (czas świętowania początku wiosny).
Pojawienie się Dzikiego Łowu uważano za przepowiednię katastrofy, np. wojny czy klęski głodu. Mógł również zwiastować śmierć tego, kto go ujrzał. Śmiertelnicy, którzy przecięli trasę Łowu lub nią podążali, mogli zostać porwani i zabrani do krainy zmarłych.
Występowanie motywu w mitologii Motyw Dzikiego Łowu jest szczególnie często spotykany na terenie Niemiec. Popularny jest również w Wielkiej Brytanii i krajach skandynawskich. Spotyka się go również we Francji, północnych Włoszech, Hiszpanii, a także w krajach słowiańskich.
Występowanie motywu w kulturze Literatura Dziki Łów pojawia się: w opowieściach Andrzeja Sapkowskiego (tam pod nazwą Dziki Gon) oraz w opartych na nich komputerowych grach fabularnych z serii Wiedźmin, w książce Michaela Scotta Czarodziejka, w książce Cassandry Clare pt.