Stopa zwrotu może wydawać się niska, niemniej jednak po wszystkich tych dyskontowaniach nadal jest wartością dodatnią, co sugeruje, że decyzja inwestycyjna jest prawdopodobnie dobrym pomysłem – dostarcza ona na tyle dużo zysku, że pokrywa on koszt ryzyka oraz koszty alternatywne, zostawiając dodatkowo niewielką nadwyżkę. Ważną kwestią podczas przeprowadzania analizy DCF przez inwestorów i menadżerów jest, aby NPV, po zdyskontowaniu wszystkich przyszłych przepływów pieniężnych, było większe od zera. Jeżeli pojawia się wynik ujemny, oznacza to, że inwestycja wygeneruje straty, nawet jeżeli nominalnie osiągamy zysk. Na przykład – jeżeli przyjmiemy, że oczekiwana cena, którą Jan Nowak otrzyma za sprzedaż domu za trzy lata, nie będzie wynosiła 150 000 $, a 130 000 $ lub 150 000 $, ale za pięć lat, to inwestycja ta przyniesie stratę w kategoriach wartości bieżącej (PV). Odpowiednio będzie to 6000 $ w pierwszym przypadku i 9000 $ w drugim. Podobnie, jeżeli dom usytuowany będzie w nieodpowiedniej okolicy oraz Fed będzie przymierzał się do podniesienia stóp o pięć punktów procentowych, wtedy czynnik ryzyka będzie o wiele wyższy niż 5%.