Powierzchnia między bordiurą a łukiem jest wypełniona misterną dekoracją ornamentalną. Wśród gęstej wici roślinnej dostrzegamy dwa ptaki. Kompozycja jest obramiona ze wszystkich stron gładką bordiurą z reliefową inskrypcją o treści: SBIGNEO DE OLESCHNICZA ARCHIEP[ISCOP]O PRIMATI / Q[U]E GNEZNEN[SI] SUM[M]O CONSILIO ET ANIMI MAGNITUDINE PRESTANTI DICTATO[RI]AC PARENTI PATRIE FAMILIA SATO CRUCI/RIA DAMBNO VULGO NU[N]CUPATA QUARTO NONAS FEBRUARIAS MORTUO MCCCCLXXXXIII
(Zbigniewowi z Oleśnicy, arcybiskupowi i prymasowi gnieźnieńskiemu, najwyższą rozwagą i wielkodusznością celującemu, wodzowi i ojcu ojczyzny, potomkowi rodu Krzyżowego, pospolicie Dębno nazwanego, zmarłemu 2 lutego 1493).
Na narożach ukazane są herby Dębno, Topór, Gryf i Korczak. Pod herbem Dębno jest widoczny gmerk Wita Stwosza.
Nagrobek Zbigniewa Oleśnickiego, (bratanka kardynała krakowskiego o identycznej godności) reprezentuje wielką rodzinę europejskich płyt z płaskorzeźbionym, całopostaciowym wizerunkiem zmarłego i z inskrypcjami w bordiurze. Wystarczy choćby wymienić zespół płyt nagrobnych, dedykowanych prymasom Rzeszy i arcybiskupom przylegających do filarów międzynawowych w katedrze w Moguncji. Bliższy dziełu z Gniezna jest szereg płyt nagrobnych wywodzących się z kręgu naddunajskiego.