Po wybuchy II wojny światowej Kryński wraz z wojskiem trafił do Rumunii, gdzie był internowany. W styczniu 1940 zbiegł z obozu i przedostał się do Francji. Wstąpił do Wojska Polskiego. Po jego rozformowaniu trafił do Wielkiej Brytanii. Był oficerem tłumaczem, a następnie oficerem oświatowym w Szkocji. Ukończył studia z filologii angielskiej na University of St Andrews. Gdy w 1944 roku powołano Polski Wydział Prawa na Uniwersytecie Oksfordzkim, Kryński został asystentem prof. . Prowadził ćwiczenia z prawa rzymskiego dla Polaków.
Po wojnie zdecydował się na powrót do Polski. Wykładał w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie i na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.
Kryński tłumaczył teksty literackie z języka angielskiego, m.in. angielskich „poetów jezior”. Do autorów przez niego tłumaczonych należeli: William Wordsworth, Samuel Taylor Coleridge, Robert Southey, Robert Burns, Samuel Butler i Edward Gibbon.
Stanisław Kryński był żonaty z Zofią Beliną. Mieli syna Wojciecha (ur. 1938). Kryński zmarł w Warszawie 30 stycznia 1967 roku. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim.