lubelskim], a nie spolonizowana nazwa GrądTomasz Lisowski, Pogranicza słowiańskie w opisach językoznawczych, Slavia Occidentalis, 2016, s. 211. https://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.ojs-doi-10_14746_SO_2016_73_16/c/10002-9588.pdf.. W nazewnictwie pogranicza wschodniego z ludnością „w zasadzie dwujęzyczną” (polsko-białoruską) […]urzędowe formy nazw geograficznych ustalane są w polskiej postaci językowej i ortograficznej, ale zachowane są specyficzne cechy białoruskie […] utrwalone w wymowie ludowej”. […]Czasem nie chodzi o zjawisko gwarowe, ale błędy ortograficzne wynikające m.in. z zapisu potocznej wymowy, jak […] Hród (zamiast Hrud)[…]Ewa Wolnicz-Pawłowska [przewodnicząca Komisji NMiOF], Podstawowe zasady standaryzacji obiektów, Onomastica LXIV, Kraków 2020, s. 43, 45. https://onomastica.ijp.pan.pl/index.php/ONOM/issue/download/10/9.. W tej sytuacji – gdy Komisja zasadniczo jest pozytywnie nastawiona do nazw tradycyjnych, podobnie jak właściciel obiektu i jego mieszkańcy, władze gminy zaś są jedynie bierne, więc nikt nie jest przeciw co do meritum sprawy – przedstawiciele mniejszości białoruskiej przyczyn impasu upatrują w uchwale Komisji wykluczającej zastosowanie przez nią ww. drugiej z ustawowych procedur (czyli wymóg, by to władze gminy wystąpiły z wnioskiem, w pierwszej ustawowej procedurze).