Tarasy kończą się przy Carolabrücke, gdzie znajduje się zejście na nadrzeczny bulwar, a także ścieżka biegnąca w kierunku Nowej Synagogi.
Tarasy zawdzięczają nazwę Henrykowi Brühlowi, który na miejscu ich obecnej lokalizacji w latach 1739-1748 wybudował pałac. Dziesięć lat później cały teren okalający pałac, wraz z częścią nadrzeczną, został podarowany Brühlowi przez elektora saskiego w ramach nagrody za wprowadzenie innowacji w podatku od przyrostu wartości majątku. W 1814 roku tarasy zostały udostępnione mieszkańcom miasta jako własność publiczna; z czasem powstały tu liczne kawiarnie i restauracje.
Tarasy, podobnie jak miasto, zostały doszczętnie zniszczone podczas bombardowania Drezna w lutym 1945. W latach 1965–1968 przeprowadzono na tych terenach wykopaliska i badania pozostałości umocnień. Tarasy odbudowano w następnych latach. W 1990 roku udostępniono znajdujące się pod tarasami podziemia z renesansowymi sklepieniami. Od 1993 roku tarasy są pod zarządem Państwowych Pałaców i Ogrodów Drezna (). Obecnie trudno jest określić, ile procent pierwotnej, oryginalnej zabudowy zostało wykorzystane w rekonstrukcji, jakkolwiek wygląd tarasów odpowiada historycznemu.
Linki zewnętrzne
Tarasy Brühla - informacje, historia, zdjęcia i plan
Kategoria:Zabytki Drezna Kategoria:Obiekty budowlane w Dreźnie Kategoria:Kultura w Dreźnie