W kolejnych startach pucharowych sześciokrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, ale na podium już nie stanął. W klasyfikacji generalnej zajął siódme miejsce. Na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku osiągnął jeden z największych sukcesów w swojej karierze. Po konkursie skoków do sprintu zajmował czwarte miejsce i do biegu przystąpił ze stratą 28 sekund do lidera. W biegu okazał się jednak najlepszy i sięgnął po złoty medal, wyprzedzając na mecie Niemca Ronny’ego Ackermanna i Austriaka Felixa Gottwalda o 1.3 sekundy. W konkursie drużynowym był piąty, a w Gundersenie zajął 27. miejsce. Sezon 2003/2004 był już słabszy, Spillane ani raz nie stanął na podium i w klasyfikacji generalnej zajął 20. pozycję.
W lecie 2004 roku brał udział w siódmej edycji Letniego Grand Prix w kombinacji norweskiej, w której zajął trzecie miejsce, za swym rodakiem Toddem Lodwickiem i Austriakiem Christophem Bielerem. Amerykanin w czterech konkursach indywidualnych raz zwyciężył (15 sierpnia w Oberstdorfie) i raz był trzeci (21 sierpnia w Bischofshofen). Przyzwoicie prezentował się także w sezonie 2004/2005. Sześciokrotnie meldował się w pierwszej dziesiątce, a 5 grudnia w Trondheim stanął na podium, zajmując trzecie miejsce w sprincie.