Do formy wrócił w sezonie 2009/2010, który zakończył na dziewiątej pozycji. Ośmiokrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce zawodów, ale tylko raz stanął na podium – 3 stycznia 2010 roku w Oberhofie zwyciężył w Gundersenie. Był także czterokrotnie czwarty. igrzyska olimpijskie w Vancouver w 2010 roku były najbardziej udaną imprezą w jego karierze. Po konkursie skoków w Gundersenie na normalnej skoczni zajmował czwarte miejsce. Na trasie biegu odrobił 46 sekund straty do prowadzącego po skokach Janne Ryynänena z Finlandii. Walka o medale rozegrała się na końcowych metrach między Amerykaninem, Francuzem Jasonem Lamy-Chappuis, Alessandro Pittinem z Włoch oraz Toddem Lodwickiem. Zwyciężył Francuz, który o 0,4 sekundy Wyprzedził SpilLane’a i o 0,8 sekundy Pittina. Na dużej skoczni Spillane był drugi po skokach i tracił do prowadzącego Bernharda Grubera z Austrii 34 sekundy. Do mety Amerykanin dotarł przed Austriakiem, lecz na trasie biegowej jeszcze szybszy był Bill Demong. W związku z tym Spillane odebrał swój drugi srebrny medal tych igrzysk. Ponadto wspólnie z Demongiem, Brettem Camerotą i Toddem Lodwickiem wywalczył w zawodach drużynowych swój trzeci srebrny medal. Już po skokach Amerykanie zajmowali drugie miejsce i na trasę biegu wyruszyli ze stratą dwóch sekund do prowadzących Finów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Johnny Spillane · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.