Oskar Emil von Hutier (ur. 27 sierpnia 1857 w Erfurcie, zm. 5 grudnia 1934 w Berlinie) – niemiecki wojskowy i generał piechoty. Zdobywca Rygi.
Uczestnik I wojny światowej. Od 1914 na froncie zachodnim, brał udział w walkach z Francją. W 1915 przeniesiony na front wschodni, gdzie osiągnął swoje największe sukcesy militarne. We wrześniu 1917 pokonał wojska rosyjskie pod Rygą. W 1918 dowódca 18 Armii w grupie armii Kronprinz"Rozmowy przy stole", Wyd. Charyzma 1996, str. 348, , którą dowodził podczas wiosennej ofensywy przeciwko Francji. W wyniku działań wojennych przerwał front brytyjsko-francuski nad Sommą i wziął do niewoli 50 tysięcy żołnierzy nieprzyjaciela.
Odznaczenia Pour le Mérite – 6 września 1917 (Prusy) Liście Dębu – 23 marca 1918 (Prusy) Krzyż Komandorski Orderu Wojskowego Świętego Henryka I klasy – 7 maja 1918 (Saksonia) Krzyż Komandorski Orderu Wojskowego Świętego Henryka II klasy – 16 listopada 1917 (Saksonia) Order Orła Czerwonego II klasy z koroną (Prusy) Order Królewski Korony II klasy (Prusy) Komandor II klasy Orderu Lwa Zeryngeńskiego (Badenia) Krzyż Wielki II klasy Orderu Zasługi Wojskowej z gwiazdą (Bawaria) Kawaler I klasy Orderu Ludwika (Hesja) Komandor I klasy Orderu Zasługi Filipa Wspaniałomyślnego (Hesja) Komandor Order Gryfa (Meklemburgia) Komandor Orderu Domowego i Zasługi Księcia