Białorusini w parlamencie II Rzeczypospolitej
Okres 1922–1928 W wyborach do parlamentu I kadencji działacze białoruscy wystartowali z Bloku Mniejszości Narodowych, uzyskując 11 mandatów poselskich i 3 senatorskie.
W latach 1922–1925 tworzyli wspólny Klub Białoruski, gdzie ścierały się ze sobą różne orientacje ideowe i polityczne: od chadecko-narodowej (ks. Adam Stankiewicz), poprzez socjaldemokratyczną (Bronisław Taraszkiewicz, Fabian Jeremicz, Szymon Rak-Michajłowski) i socjal-rewolucyjną (Sergiusz Baran) aż do ludowej (Aleksander Własow, Michał Kochanowicz i Aleksander Nazarewski).
W sejmie domagali się od rządu RP autonomii terytorialnej dla województw północno-wschodnich (sprawami białoruskimi miał się zajmować Sejm Krajowy w Wilnie). W dziedzinie gospodarki żądano przeprowadzenia radykalnej reformy rolnej oraz wstrzymania akcji osadniczo-kolonizacyjnej na kresach wschodnich, upaństwowienia lasów.