Józef Lewandowski, pierwotnie Izaak LipszycSławomir M. Nowinowski Wkład Józefa Lewandowskiego w dorobek historiograficzny Instytutu Literackiego w Paryżu, w: „Zeszyty Historyczne” z perspektywy półwiecza, pod red. S. M. Nowinowskiego i R. Stobieckiego, wyd. IPN, Warszawa 2017, s. 92, 96–98. (ur. 15 sierpnia 1923 w Koninie, zm. 17 listopada 2007 w Sztokholmie) – polski historyk, specjalista w zakresie historii Europy Środkowo-Wschodniej i kwestii narodowościowych.
Życiorys Był synem zasymilowanych Żydów. Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Związku Radzieckim. We wrześniu 1944 wstąpił do Ludowego Wojska Polskiego, służył m.in. w Głównym Zarządzie Informacji. Od 1957 był pracownikiem Katedry Historii Polski w Wojskowej Akademii Politycznej, w 1958 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim, tam w 1961 obronił pracę doktorską napisaną pod kierunkiem Henryka Jabłońskiego. Praca ta w zmienionej wersji ukazała się w 1962 pod tytułem Federalizm. Litwa i Białoruś w polityce obozu belwederskiego XI 1918 – IV 1920.