Sertoriusz, Quintus Sertorius (ur. 123, zm. 72 p.n.e.) – rzymski wódz i polityk.

W służbie Rzymu Pochodził z kraju Sabinów w środkowej Italii. Od początku swojej kariery był związany z Mariuszem, m.in. służył pod jego rozkazami w wojnie przeciw Cymbrom i Teutonom. W 98 p.n.e. jako trybun wojskowy walczył w Hiszpanii, podczas wojny sprzymierzeńczej (belium sociale, 90-88 p.n.e.) dowodził jednym z legionów rzymskich.

W szeregach popularów W trakcie wojny domowej w 87 p.n.e., będąc członkiem stronnictwa popularów, był jednym z czterech wodzów mariańskich. W 83 p.n.e. miał objąć namiestnictwo prowincji Hiszpania Bliższa. Miało to na celu zmuszenie go do opuszczenia Rzymu, gdzie miał zostać konsulem. Zanim jednak zdołał wyjechać i ta nominacja została cofnięta. Sertoriusz zebrał jednak mały oddział zwolenników, z którym udał się na Półwysep Iberyjski w 82 p.n.e. Zyskał tam poparcie plemion celtiberyjskich, został jednak pod naciskiem sił Sulli, który skazał go na śmierć, zmuszony do opuszczenia Hiszpanii. Schronił się w ówczesnym mauretańskim Maroku, gdzie walczył w lokalnej wojnie w mieście Tanger i skąd odbył ekspedycję na Wyspy Kanaryjskie.