został też zgłoszony do biegu na 50 km stylem dowolnym, ale ostatecznie w nim nie wystartował. Po raz pierwszy od 2001 roku zabrakło go także w składzie szwedzkiej sztafety. W zawodach pucharowych startował sporadycznie, raz stając na podium – 14 lutego 2009 roku w Valdidentro zwyciężył w biegu na 15 km stylem klasycznym. Było to jego ostatnie podium w zawodach PŚ.
Swój jedyny złoty medal na międzynarodowej imprezie wywalczył podczas igrzysk olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, gdzie wraz z Danielem Rickardssonem, Johanem Olssonem i Marcusem Hellnerem zwyciężył w sztafecie. Zajął także dziewiąte miejsce na dystansie 50 km techniką klasyczną, a w biegu łączonym na 30 km uplasował się jedno miejsce niżej. W zawodach Pucharu Świata wystartował tylko siedmiokrotnie, najlepszy wynik osiągając 13 marca 2010 roku w Oslo, gdzie był czwarty w biegu na 50 km stylem dowolnym. W klasyfikacji generalnej sezonu 2009/2010 zajął 32. miejsce. W każdym kolejnym sezonie plasował się coraz niżej w klasyfikacji generalnej PŚ, startował jednak na najważniejszych imprezach. Podczas mistrzostw świata w Oslo w 2011 roku wspólnie z Rickardssonem, Olssonem i Hellnerem zdobył srebro w sztafecie, a indywidualnie był między innymi czternasty na 50 km stylem dowolnym.