W ostatnim rajdzie sezonu, Rajdzie Wielkiej Brytanii, Auriol był dwunasty. W sezonie 1991 zajął w klasyfikacji generalnej 3. miejsce za Kankkunenem i Sainzem. Zdobył 101 punktów.
Sezon 1992 Auriol rozpoczął od zwycięstwa w Rajdzie Monte Carlo, w którym wyprzedził Carlosa Sainza o 2:05 minuty i Juhę Kankkunena o 2:57 minuty. W marcu wystartował w Rajdzie Portugalii, jednak nie ukończył go na skutek awarii silnika na 3. odcinku specjalnym. Od maja do września Auriol zwyciężył w pięciu kolejnych rajdach mistrzostw świata, w których startował, a także w odbywającym się w ramach mistrzostw Europy, Rajdzie Costa Smeralda. W majowym Rajdzie Korsyki wyprzedził dwóch rodaków, François Delecoura i Philippe’a Bugalskiego, a w Rajdzie Grecji stanął na podium obok Juhy Kankkunena i Massima Biasiona. W lipcowym Rajdzie Argentyny wygrał z drugim Sainzem o 2:18 minuty, a z trzecim Gustavem Trellesem o 14:05 minuty. W sierpniowym Rajdzie Finlandii wyprzedzając o 40 sekund Kankkunena i 1:59 minuty Markku Aléna, Auriol został drugim kierowcą spoza Skandynawii po Carlosie Sainzu, który zwyciężył w fińskim rajdzie. Auriol wygrał także wrześniowy Rajd Australii. W czterech ostatnich rajdach sezonu (nie startował w Rajdzie Wybrzeża Kości Słoniowej) zdobył tylko jeden punkt.