Wojna o krowę zwana też bitwą o krowę lub krowią wojną – zatarg „o krowę” pomiędzy mieszkańcami Świdwina i Białogardu, który przekształcił się w krwawą bitwę. W publikacjach historycznych bywa przedstawiany na szerokim tle stosunków między Brandenburgią (wówczas panującą nad Nową Marchią) a Księstwem pomorskim. Polska występowała w roli rozjemcy, jednak w roku 1468 doszło do wojny. Jednym z jej epizodów była bitwa między brandenburskim wówczas Świdwinem a pomorskim Białogardem.
Przebieg bitwy 15 lipca 1469 mieszkańcy Białogardu pod przywództwem wójta Karstena z Oparzna ruszyli zbrojnie na Świdwin. Świdwinianami dowodził Krzysztof Poleński (według Rudolfa Virchowa Krzysztof Polencki, syn wójta świdwińskiego, Jakuba Polenckiego). Do potyczki doszło koło wsi Łęgi granicy pomorsko-marchijskiej w rejonie Lasu Łęgowskiego (pagus Langum). Według relacji jednego ze świadków: