Bazyli Kuc (ur. 31 marca 1897 w Kućkach, zm. 17 listopada 1944 w Pawłodarze) – białoruski działacz polityczny okresu II RP, poseł na Sejm III kadencji z listy BBWR, członek Rady Głównej Centralnego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych od 1934 rokuSprawozdanie Centralnego Towarzystwa Organizacyj i Kółek Rolniczych w Warszawie za 1934/5 Rok, Warszawa 1935, s. 17..
Życiorys Ukończył szkołę rzemieślniczą w Petersburgu, później wszedł na ścieżkę kariery wojskowej (Szkoła Kadetów w Kazaniu). W latach 1915–1918 walczył w armii rosyjskiej, w 1918 pojmany i skazany na śmierć przez bolszewików w Piotrogrodzie, zbiegł by walczyć w białej gwardii. Córka Bazylego, Stanisława, wiele lat później opowiedziała o jego ucieczce: "Siedział w kazamatach. Na drzwiach celi karteczka z jego nazwiskiem. A wyrok śmierci wykonywany był tak, że w środku nocy wyprowadzali straceńca nad rzekę, strzelali i ciało wpadało do wody. Więzienny strażnik, który pilnował tatusia, miał to samo nazwisko. Zlitował się i mówi: "Ja oddam strzał, ty wpadniesz do rzeki i jeśli tylko umiesz pływać, uciekniesz". Po jakimś czasie tatuś wrócił do Kuciek".