Rada bowiem stawiała sobie za cel wsłuchiwanie się w głosy swoich członków.

Działalność Tematyka raportów obejmowała szeroki zakres problemów dotyczących, m.in.: kształtu ustroju społeczno-gospodarczego, reformy centrum, reformy systemu emerytalno-rentowego, komercjalizacji i prywatyzacji, bezrobocia, monopoli energetycznych, polityki transportowej, handlowej, regionalnej, problemów gospodarki w projektach konstytucji, negocjacyjnego mechanizmu płac, podstaw trwałego rozwoju gospodarczego, stanu i perspektyw przemysłu węglowego, Narodowego Banku Polskiego jako podmiotu polityki pieniężnej, zasad i dróg restrukturyzacji rolnictwa, inwestycji i kredytów zagranicznych, koncepcji strategii rozwoju kraju, integracji europejskiej, międzynarodowej konkurencyjności gospodarki.

W trzeciej kadencji obszar zainteresowań Rady zmienił się i dotyczył przede wszystkim kwestii najważniejszych, strategicznych problemów społeczno-gospodarczych kraju. Podstawowym celem było wyprowadzenie syntetycznych wniosków oraz stworzenie jasnych prezentacji problemów wraz z rekomendacjami dotyczącymi różnych dziedzin polityki społeczno-gospodarczej.