thumb|Drzeworyt Utamaro Kitagawy, przedstawiający młodą kobietę grającą na shamisenie (ca 1803). – japoński instrument muzyczny, strunowy, szarpany. Jego nazwa w języku japońskim oznacza dosłownie „struny trzech smaków”.
Budowa Shamisen jest podobnej długości co gitara, ma jednak o wiele cieńszy, bezprogowy gryf. Pudło rezonansowe jest w kształcie zbliżonym do prostokątnego, zaokrąglone i nieco podobne do bębenka. Z przodu i z tyłu jest pokryte skórą (zazwyczaj kota, w droższej wersji, lub psa w tańszej, jednak obecnie używa się też specjalnego papieru lub różnych odmian plastiku), co wzmacnia dźwięk uzyskany ze strun. Długość instrumentu jest różna, od 1,1 do 1,4 metra.
Tradycyjnie trzy struny są jedwabne, obecnie używa się raczej nylonu.
Struny uderza się . Tradycyjnie był on wykonany z kości słoniowej albo skorupy żółwia, teraz jest drewniany. Ma kształt podobny do liścia miłorzębu.
Historia thumb|Shamisen
Prekursorem shamisenu jest (instrument popularny zwłaszcza na Okinawie), który z kolei wywodzi się od chińskiego sanxiana.