Po wybuchu wojny przedostał się do Przasnysza.

W okresie okupacji hitlerowskiej pracował jako furman przy budowie dróg i prowadził tajne nauczanie na terenie miejscowości: Chojnowo, Grójec i Czernice Borowe. Był dwukrotnie aresztowany przez Niemców, z jego rodziny zginęło trzech braci i szwagier. W l. 1945–48 uczył języka polskiego w Gimnazjum i Liceum w Przasnyszu. Organizował otwarte spotkania literackie, przygotowywał spektakle teatralne. Przyjaźnił się z prefektem, ks. Szczepanem Soszyńskim. Pod pretekstem złego wpływu na grono pedagogiczne i młodzież przeniesiony do pracy w szkolnictwie podstawowym na terenie Przasnysza, następnie Chorzel.

Od 1950 nauczyciel w Liceum Ogólnokształcącym i Liceum Wieczorowym dla Pracujących w Płońsku, a także w Liceum Korespondencyjnym w Ciechanowie. W 1951 zdał egzamin w Państwowej Wyższej Szkole Pedagogicznej w Warszawie uprawniający do nauczania w szkołach średnich ogólnokształcących i pedagogicznych. W l. 1954–55 był zastępcą dyrektora Liceum Ogólnokształcącego w Płońsku. Po przejściu na emeryturę w 1972, wygłaszał prelekcje na tematy religijne i literackie w płońskich kościołach.

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.