(prawo precedensowe; dosł. z ang. „prawo wspólne”, „prawo powszechne”) – porządek prawny charakterystyczny dla krajów anglosaskich (między innymi Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Australii, Nowej Zelandii).
Termin ten używany bywa w czterech różnych znaczeniach: w znaczeniu pierwotnym oznaczało prawo tworzone od XII w. w Anglii pod auspicjami alternatywnego systemu sądownictwa, które opierało się na argumentacji odwołującej się do tradycji, zwyczaju oraz precedensu (sposobu, w jaki pewnego rodzaju przypadek już rozstrzygnięto). Takie przeciwstawiano regułom słuszności (); prawo tworzone przez sądy na zasadzie precedensu, i przeciwstawiane prawu stanowionemu (). Uzasadnienie decyzji sędziowskiej w jest zawsze kazuistyczne i odwołuje się do szczególnych okoliczności sprawy; całość systemu prawnego krajów anglosaskich; typ systemu prawnego charakterystycznego dla krajów anglosaskich i przeciwstawianego systemom prawa Europy kontynentalnej, cechujący się brakiem oddzielenia stosowania prawa od jego stanowienia oraz świadomym i celowym oparciem norm prawnych i rozstrzygnięć sądowych na wcześniejszych precedensach.