Dzieliły się na: Sąd Spraw Pospolitych () – zajmował się sprawami cywilnymi, wykształcił się pod koniec XIII w. Sąd Ławy Królewskiej () – sprawy karne i odwoławcze od Sądu Spraw Pospolitych Sąd Skarbowy () – podatki.

Stworzenie stanowiło ogromne zagrożenie dla jurysdykcji sądów kościelnych, stosujących prawo kanoniczne. Przyniosło to w rezultacie konflikt króla z Kościołem, którego ofiarą padł arcybiskup Canterbury, zabity przez straż królewską.

W XV wieku ustalił się zwyczaj, iż strona przegrywająca sprawę mogła odwoływać się bezpośrednio do monarchy, np. argumentując, iż przyznane według norm odszkodowanie nie było słusznym ekwiwalentem za zajęcie ziemi i żądając w zamian usunięcia samowolnego zajęcia. To dało początek systemowi sądownictwa słuszności (), administrowanemu przez Lorda Kanclerza i sądy kanclerskie, w którym nie sądzono według ścisłych reguł . Z zasady oba systemy – oraz – były w ustawicznym konflikcie, nawet pomimo ustalonej w XVII wieku zasady, że temu ostatniemu przysługuje pierwszeństwo. Świetny przykład opisuje Charles Dickens (fikcyjna sprawa ).