thumb|Konstytucja konsularna (1799)
Konstytucja konsularna (właściwie – Konstytucja roku VIII, fr. Constitution de l’an VIII) – konstytucja francuska, przyjęta 13 grudnia 1799 (22 frimaire’a VIII roku rewolucji według francuskiego kalendarza rewolucyjnego), ustanawiająca ustrój konsulatu.
Uchwalenie Konstytucja konsularna została proklamowana przez Napoleona Bonaparte w wyniku zamachu stanu, jaki przeprowadził 18 brumaire’a VIII roku, uzyskawszy tym samym de facto władzę zwierzchnią w państwie. Celem tej konstytucji było zapewnienie Bonapartemu jak najszerszej i jak najtrwalszej władzy przy jednoczesnym zachowaniu pozorów ustroju republikańskiego. O zamiarach, jak i stosunku Napoleona do konstytucji i idei republikańskich mogą świadczyć jego słowa dotyczące konstytucji konsularnej „Piszcie krótko i niewyraźnie” (do komisji układającej projekt nowej ustawy zasadniczej) oraz „Konstytucja opiera się na prawdziwych zasadach reżimu przedstawicielskiego, na świętych prawach własności, równości i wolności (...). Rewolucja wróciła do zasad od których się zaczęła, czyli skończyła się” (odezwa Napoleona Bonaparte „Do Francuzów” z grudnia 1799 r.).