W latach 1942–1944 brała udział w tajnym nauczaniu.
Po wojnie związana z Uniwersytetem Jagiellońskim jako profesor nadzwyczajny (1945), kierownik Katedry Anatomii i Fizjologii Roślin (1945-1947) i kierownik Katedry Botaniki (1947–1953), a następnie Wyższą Szkołą Rolniczą w Krakowie jako profesor zwyczajny (1953) i kierownik Katedry Botaniki (1953-1968). Równocześnie kierowała Pracownią Wirusologii w Zakładzie Fizjologii Roślin Polskiej Akademii Nauk. W latach 1962–1966 współpracowała z Departamentem Rolnictwa Stanów Zjednoczonych w badaniach nad zdrowotnością, rozwojem i metabolizmem ziemniaków. W 1973 r. prowadziła badania i doświadczenia wirusologiczne w Uppsali.
Zmarła 26 lutego 1981 w Krakowie, gdzie została pochowana na cmentarzu Rakowickim.
Członkostwo W 1945 r. jako jedna z dwóch pierwszych kobiet została członkiem korespondentem Polskiej Akademii Umiejętności. Członek zwyczajny Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina (1964), członek honorowy Polskiego Towarzystwa Botanicznego (1980) i Polskiego Towarzystwa Fitopatologicznego.
Odznaczenia Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1956), Krzyżem Kawalerskim (1961) i Krzyżem Oficerskim (1972) Orderu Odrodzenia Polski, Medalem im. M.