4 Księga Ezdrasza znana także jako Proroctwo Ezdrasza oraz Apokalipsa Ezdrasza – księga ta należy do apokaliptyki judaizmu i chrześcijaństwa. Księga niebędąca częścią Biblii hebrajskiej (tradycji żydowskiej i protestanckiej) również w tradycji katolickiej zaliczana do apokryfów. Za deuterokanoniczną uznawana jest w rosyjskim oraz gruzińskim prawosławiu i w Kościele koptyjskim (jako 3 Księga Ezdrasza)N. Aboleński. Rozdział o III Ezd w komentarzach do Biblii Łopuchina, SPB, 1913 rok. Pod nazwą 4 Księgi Ezdrasza weszła do Wulgaty, gdzie dołączono jako jej część 5 Księgę Ezdrasza i 6 Księgę Ezdrasza, późniejsze dopiski chrześcijańskie nieznane na Wschodzie. Wulgata klementyńska, oficjalny tekst Biblii opracowany po Soborze trydenckim (XVI w.), umieściła ją razem z 3 Księgą Ezdrasza oraz Modlitwą Manassesa w appendiksie jako apokryfyPraefatio, Biblia Sacra Vulgata, Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart 1983, s. XX. .
Utwór powstał prawdopodobnie na przełomie I i II wieku, w języku aramejskim bądź hebrajskim, następnie przetłumaczono go na język grecki. Jest to utwór żydowski, prawdopodobnie powstały w kręgu izraelskich faryzeuszy.