Wyrzutnia potrzebowała pięciu ludzi na ręczne przeładowanie w ciągu 6-10 minut, co zwykle odbywało się w innym miejscu, z dala od stanowiska strzeleckiego, aby uniknąć kontr ostrzału przeciw baterii. Choć potężne, rakiety nie były celne, rozpraszając się w odległości 90-210 metrów od siebie, więc baterie wyrzutni miały być używane jednocześnie do zbombardowania dużego obszaru.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Radzieckie samobieżne wieloprowadnicowe wyrzutnie rakietowe