– z głowicą dymną. Pociski te mają zasięg ok. 70 km. W 1998 roku ujawniono istnienie zmodernizowanych pocisków rakietowych, które przy niezmienionej masie mają zasięg zwiększony do 90 km.
Służba Wersja seryjna oznaczona jako 9A52-1 trafiła do uzbrojenia w 1989 roku. Używane były w składzie brygad artylerii rakietowej, liczących 48 wyrzutni, wchodzących w skład rezerwy Naczelnego Dowództwa. Po rozpadzie ZSRR w grudniu 1991 roku systemy Smiercz trafiły do armii Rosji, Ukrainy, Białorusi, Armenii, Azerbejdżanu, Kazachstanu i Turkmenistanu. 9K58 w wersji eksportowej został zakupiony przez armie Indii (38 wyrzutni) Kuwejtu (27 wyrzutni) i Zjednoczonych Emiratów Arabskich (6 wyrzutni).
W 1991 roku na Ukrainie znalazły się dwie brygady artylerii rakietowej dużej mocy z 96 wyrzutniami, które weszły w skład jej sił zbrojnych. Po reorganizacji pozostały 72 wyrzutnie w składzie dwóch pułków (15. i 107.). Brały udział w walkach po rosyjskiej interwencji w Donbasie w 2014 roku, w których zaletą była ich duża donośność. W Ukrainie następnie opracowano ulepszony system rakietowy wywodzący się z BM-30 – Wilcha. Wyrzutnie Smiercz, w tym dostosowane do pocisków Wilcha, brały następnie udział w wojnie rosyjsko-ukraińskiej począwszy od 2022 roku.