Dopiero w 1957 został wikariuszem w Szczecinie.
Jako pierwszy chrystusowiec wyjechał z Poznania do pracy polonijnej w Kanadzie. 8 grudnia 1957 objął obowiązki proboszcza polskiej parafii w Calgary. Tam włączył się w gorliwą pracę duszpasterską. Jego staraniem wybudowano polski kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Pokoju. W czasie wizytacji przez przełożonego generalnego ks. Ignacego Posadzego otrzymał ustną nominację na superiora regionalnego chrystusowców w Kanadzie, potwierdzoną pismem z 30 maja 1963. W 1967 został ponownie mianowany przełożonym domowym w Calgary. W latach 1968–1978 przebywał w USA. Pełnił obowiązki kapelana sióstr zmartwychwstanek w Castleton-on-Hudson i przez pięć lat – kapelana sióstr felicjanek w Enfield (Connecticut). Następnie przeszedł do duszpasterstwa parafialnego: przez trzy lata był asystentem w parafii Matki Boskiej Szkaplerznej w Wyandotte (Michigan). W 1986 wrócił do Calgary i rezydował w parafii Holy Name. We wrześniu 1994 został przeniesiony do klasztoru Sióstr Najświętszego Imienia Jezus w Smoky Lake (Alberta). Przebywając tam, opracował i wydał w Londynie książkę pt. Prawo miłości w świetle rozumu, objawienia i religii (2000), zawierającą jego przemyślenia i wnioski z życia kapłańskiego i pracy duszpasterskiej. W maju 2003 w Calgary uroczyście obchodził 60.