Głos Davida był postrzegany jako warstwowy, posiadający zdolność do „trzepotania” nim nad „jąkającymi się uderzeniami” lub „ścigania się z tymi samymi uderzeniami, jednocześnie zachowując czas”.
Album rozpoczyna utwór „Fill Me In”, utwór garage i R&B stworzony na brzęczących klawiaturach i strunach sticatto, który lirycznie opowiada o współczesnej opowieści o zakazanej miłości. Utwory szósty i ósmy, czyli „Last Night” i „Time to Party” są zarówno piosenkami z wpływami hip-hopowymi, jak i zawierającymi elementy podobne do rapu, jednocześnie będąc produkcjami tanecznymi. Zarówno „Rendezvous”, jak i „Last Night” David śpiewa „jedwabistym, zakochanym tonem, który przypomina takich artystów jak Usher i Ginuwine”. Z kolei „Time to Party” to pełen energii utwór, zawierający krótki sampel z utworu „Put Your Hands Where My Eyes Could See” (1997) autorstwa Busta Rhymes. „Booty Man” jest produkcją folkową opartą na gitarze akustycznej, zawierającą „otwarcie zarozumiałe teksty”; utwór interpoluje również motyw muzyczny z Williego Wonki pt. „The Candy Man”.