Ohada Naharina w ramach Yair Shapiro Dance Price. Przez wszystkie te lata rozwijał zainteresowania choreograficzne realizując m.in.: Verlorenheit oraz Orient Express wystawiony w ramach Dance Extentions 2002 w Limassol na Cyprze. W tym samym czasie współpracował z Lambros Lambrou Dance Company uczestnicząc w projekcie choreograficznym tego zespołu w Europie.
W 2002 powrócił do Polski, aby zrealizować (2003) w Polskim Teatrze Tańca pod dyrekcją Ewy Wycichowskiej. Rok później na zaproszenie Biennale de la Dance w Lyonie wystawił Barocco. W kolejnych latach przygotował trzy balety dla Opery Narodowej w Warszawie: „Kilka krótkich sekwencji” (2005), do którego projekcję video zrealizowała Katarzyna Kozyra, Alpha Kryonie Xe (2006) oraz III Symfonię „Pieśń o nocy” (2006). Z Polskim Teatrem Tańca i tancerzami Teatru Wielkiego - Opery Narodowej prezentował swoje choreografie na wielu zagranicznych festiwalach tańca, m.in.: Bolzanodanza we Włoszech, Rencontres Choreographique de Cartage w Tunezji, Moscow Dance Festival w Rosji, Drugije Tancy na Ukrainie, European Dance Festival na Cyprze, Kassel Tanz Festival w Niemczech.