Następnie popłynęli statkiem do Wielkiej Brytanii.
Elżbieta wróciła do Polski w 1947 jako jedyna z rodziny Korfantych (dzieci pozostały na emigracji w Wielkiej Brytanii, Kanadzie i USA). Zamieszkała z siostrami w Katowicach przy ul. Szafranka 9 (dziś siedziba Muzeum Historii Katowic). Przez 2 lata mieszkała u brata Pawła Sprotta przy ul. Kopernika 32. Dom rodzinny przy Powstańców 41 wynajmowała Muzeum Górnictwa, z czasem go sprzedała, nie otrzymując jednak w pełni zapłaty.
W 1964 złamała nogę. Odtąd jeździła na wózku inwalidzkim. Zmarła w domu przy ul. Szafranka w Katowicach z powodu wylewu krwi do mózgu. Została pochowana na cmentarzu przy ul. Francuskiej w Katowicach w rodzinnym grobowcu obok męża.
Działalność społeczna mały|230px|Błogosławieństwo udzielone 20 lutego 1931 Elżbiecie Korfantowej i członkiniom Związku Katolickich Towarzystw Polek na Śląsku przez papieża Piusa XI Zajmowała się krzewieniem oświaty oraz działalnością społeczną, szczególnie wśród kobiet, m.in. w Czytelni dla Kobiet i Towarzystwie Kobiet. Od 1922 była członkinią Związku Towarzystwa Polek oraz zastępczynią przewodniczącej. Podczas spotkań katowickiego oddziału towarzystwa nosiła strój śląski. Od 1927 prezes Związku Katolickich Towarzystw Polek na Górnym Śląsku.