Wiatrakowce wykazują wiele zalet: są lekkie, tanie oraz łatwiejsze w obsłudze niż śmigłowce. Potrafią osiągnąć prędkość do 150 kilometrów na godzinę i wznieść się na wysokość 1500 metrów. Ze względu na wymienione zalety wiatrakowcami zainteresowane są jednostki ochotniczych straży pożarnych w Polsce. Pierwszą taką maszynę w roku 2012 nabyła Ochotnicza Straż Pożarna w Baranowie na Mazowszu, w tym samym roku zakup planowała OSP z Nowego Stawu na Żuławach.
Historia Pierwszy udany wiatrakowiec został zbudowany w 1923 przez Juana de la Cierva. Wiatrakowce były szczególnie popularne w okresie międzywojennym. Podczas II wojny światowej stosowano je, między innymi, do obserwacji artyleryjskiej i patrolowania (japoński Kayaba Ka-1). Beznapędowych wiatrakowców (czyli wiroszybowców) Focke-Achgelis Fa 330 używały w celach obserwacyjnych niemieckie okręty podwodne.
W 1934 polskie władze wojskowe zakupiły wiatrakowiec Cierva C.30 w celach eksperymentalnych. Po przeszkoleniu w Anglii, sprowadził wiatrakowiec do Polski ppłk pilot Bolesław Stachoń (pierwszy w Polsce pilot wiropłata). Maszyna otrzymała rejestrację cywilną SP-ANN.