Kolejne zabójstwa, akty rozboju i podpalenia, pociągały za sobą akcje odwetowe Hagany, Irgunu i Lehi. Liczba ofiar po obu stronach konfliktu zaczęła gwałtownie rosnąć. W grudniu 1947 i styczniu 1948 zginęło prawie 1000 osób, a ponad 2000 zostało rannych. Liczby te odpowiadały 100 ofiarom śmiertelnym tygodniowo. W owym czasie siły Palmach liczyły cztery bataliony skupiające około 2100 żołnierzy w służbie czynnej i około 1000 rezerwistów. Przydzielono im zadania ochrony konwojów do Jerozolimy, zapewnienie dostaw zaopatrzenia do izolowanych żydowskich osiedli w Galilei i na pustyni Negew, oraz organizację obrony przygranicznych kibuców.
W kwietniu 1948 siły Palmach sformowano w sześciu batalionach, które następnie zgrupowano w trzech brygadach. Zostały one rozlokowane w następujący sposób: 10 Brygada Harel – powstała 16 kwietnia 1948 z zadaniem prowadzenia działalności w rejonie Jerozolimy. 4 Batalion – ochraniał konwoje do Jerozolimy. 5 Batalion – ochraniał konwoje do Jerozolimy. 6 Batalion – wspierał obronę Jerozolimy. 11 Brygada Jiftach – powstała pod koniec kwietnia 1948 z zadaniem wspierania obrony Galilei. 1 Batalion – prowadził działalność w rejonie Hajfy, Doliny Jezreel i Bet Sze’an. 2 Batalion – na początku wojny wspierał działania obronne na pustyni Negew. 3 Batalion – prowadził działalność w Galilei. 12