Wsparcie całej artylerii, w tym 23 dac umożliwiło odbicie Osieka przez piechotę i w godzinach popołudniowych, do jego utrzymania mimo niemieckich ataków. Po walce w bateriach pozostało tylko po 60 pocisków. Nocą 11/12 września dywizjon przeprawił się przez Wisłę po moście pontonowym i około południa dotarł w okolice Tarnobrzega.
Kolejne noce maszerował, a trakcie dnia odpoczywał. 12/13 września maszerował przez Grębów, Jamnicę, Gajówkę, Krzywe Drogi, Rozwadów, do rejonu Rzeczyca. Most na Sanie przekroczono o świcie, a następnie dywizjon zatrzymał się na postój. 13/14 września maszerował przez Zaklików, Modliborzyce, Janów Lubelski do rejonu Lipowica 7 km na północny zachód od Zwierzyńca. 15 września 23 dac osiągnął rejon Bukowa wraz z 55 DP rez. Po wypoczynku, nocą 17/18 września dywizjon wraz z 55 dywizją w sformowanej w rejonie Starej Huty kolumnie marszowej osiągnął około południa 18 września Łuszczacz, tam 2 bateria haubic została ostrzelana przez niemiecką artylerię, utracono 4 konie. W tym samym czasie koło wsi Ulów 1 bateria armat wpadła w zasadzkę niemieckich czołgów, natychmiast odprzodkowane armaty z uwagi na straty w zaprzęgach podjęły walkę, jeden z działonów ogniem na wprost zniszczył 3 niemieckie czołgi. Kontratak piechurów i kanonierów pod dowództwem ppor. Trawińskiego nie pozwolił na odbicie pozostałych armat.