Karola Radogost Uniechowska (ur. 4 listopada 1904 w Rusinowiczach, zm. 28 maja 1955) – ochotniczka w Pomocniczej Służbie Kobiet, podczas II wojny światowej pielęgniarka w wojskowych szpitalach (od ZSRR, poprzez Irak, Palestynę, Egipt do Włoch), siostra operacyjna w 3 Sanitarnym Ośrodku Ewakuacyjnym w Venafro pod Monte Cassino, polska lekarz. Córka Janusza i Zofii z Jelskich, siostra rysownika Antoniego Uniechowskiego i Zofii Uniechowskiej.
Życiorys W 1917 zamieszkała w Warszawie, gdzie od 1920 uczyła się w szkole im. Cecylii Plater-Zyberkówny. W latach następnych zmarła jej matka, wkrótce potem – ojciec. Częste choroby przerywały jej naukę, mimo to w 1927 zdała maturę w Gimnazjum Męskim im. A. Mickiewicza. Po śmierci rodziców jej opiekunem był wuj Fortunat Zdziechowski. Odmówił zgody na wybór studiów medycznych dla Karoli. Rozpoczęła naukę w Wyższej Szkole Handlowej, jednocześnie uczęszczając na kursy medyczne. Wkrótce podjęła pracę w Szpitalu Dziecięcym w Warszawie, pod kierunkiem Jana Kossakowskiego. W 1936 rozpoczęła studia na Wydziale Lekarskim AM. Do roku wybuchu wojny, zaliczyła 3 lata nauki i zdała egzaminy półdyplomowe. Prof. J.