Ponieważ funkcja rośnie wraz ze wzrostem mamy dodatnią zależność pomiędzy produktem a kapitałem na jednego zatrudnionego.
Solow poszukuje takiej ilości kapitału przypadającego na jednego zatrudnionego, w której gospodarka osiąga stan równowagi. Praca i kapitał będą rosły w tym samym stopniu, co spowoduje stabilny wzrost gospodarczy i ograniczy efekty prawa malejących przychodów.
Uogólnienie Powyższy wzór zakłada stałość funkcji produkcji w czasie. Możemy go zmodyfikować poprzez uzależnienie zmian technologicznych od czasu. Przyjmijmy:
gdzie jest funkcją rosnącą.
Wprowadzenie tej zależności spowoduje, że zwiększenie kapitału na jednego zatrudnionego będzie w większym stopniu wpływało na wzrost produkcji w przyszłości. Zakładając postęp w technologii, możemy się spodziewać, że kolejne stany zrównoważonego wzrostu będą się charakteryzować coraz większym co spowoduje wzrost wydajności.
Zobacz też model Ramseya złota reguła
Bibliografia Chiang A.C., Podstawy ekonomii matematycznej, PWN, Warszawa 1994.
Kategoria:Modele wzrostu