W latach 1953–1955 i 1964–1965 zasiadała w zarządzie Sekcji Grafiki ZPAP. Od 1961 jako reżyserka i scenografka współpracowała z wytwórniami: „Se-ma-for”, Studio Miniatur Filmowych, Studio Filmów Rysunkowych w Bielsku-Białej oraz z Wytwórnią Filmów Oświatowych w Łodzi. Od 1956 członkini Stowarzyszenia Filmowców Polskich.
19 stycznia 1955 na wniosek Ministra Kultury i Sztuki została odznaczona Medalem 10-lecia Polski Ludowej - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/196 - na wniosek Ministra Kultury i Sztuki..
Filmy jej autorstwa były nagradzane na przeglądach krajowych i międzynarodowych - m.in. „Kat i Katarzyna” – Nagroda m. Łodzi w 1965, „Pan Plastyk” – nagroda FIPRESCI na Festiwalu w Mar del Plata 1965, nagroda za serię filmową „Przygody Sindbada Żeglarza”, Łódź 1970.
W latach 2005–2006 była radną Warszawy z listy PiS.
Matka Stanisława Latałły i babka Marcina Latałły.
Mieszkała w Warszawie przy ul. Krasickiego 43. Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 30 wprost-5-11).
Nagrody
III nagroda na III Ogólnopolskiej Wystawie Plastyki (Warszawa 1952/1953)