Joanna Nepomucena Barbara Grudzińska (ur. 29 września 1791 w Poznaniu, zm. w Carskim Siole) – księżna łowicka, morganatyczna żona wielkiego księcia Konstantego.
Była córką ostatniego właściciela Chodzieży, Antoniego Grudzińskiego. Dnia 27 maja 1820 roku poślubiła wielkiego księcia Konstantego Pawłowicza Romanowa po tym, jak ten rozwiódł się po 20 latach separacji ze swoją pierwszą żoną, księżną Julią z Saksonii-Coburga-Saalfeld. Ze względu na małżeństwo morganatyczne Konstanty w 1823 roku zrzekł się praw do tronu rosyjskiego. Po potrójnym ślubie (prawosławny, katolicki i cywilny) otrzymała tytuł księżnej łowickiej.
Jej siostrę Antoninę pojął za żonę Dezydery Chłapowski, uczestnik wojen napoleońskich i generał powstania listopadowego. Druga z sióstr, Józefa, wyszła za mąż za Wacława Gutakowskiego.
Zmarła w Carskim Siole zaledwie pół roku po śmierci (15 maja 1831 na cholerę) księcia Konstantego. Umierała przy Mikołaju I, który po jej śmierci kazał odmłodzić ją w dacie urodzenia o 8 lat ze względu na jej młodą twarz. Tam też została pochowana. Jej szczątki ekshumowano w 1929 roku„Gazeta Lwowska”, nr 88 z 16 kwietnia 1929 roku, str. 3.