Z innych publikacji Skrobackiego, dotyczącej jego działalności zawodowej jako lekarza, można wymienić prace Rola dyżurów nocnych w zwalczaniu chorób wenerycznych na przykładzie Wojewódzkiej Przychodni Skórno-Wenerologicznej w Olsztynie („Zdrowie Publiczne”, 1979, nr 1) oraz Udział laboratorium w zwalczaniu chorób wenerycznych („Diagnostyka Laboratoryjna”, 1975, nr 1).
Uczestniczył w szeregu międzynarodowych kongresów historyków medycyny, m.in. w Budapeszcie, Halle, Płowdiw, Frankfurcie nad Odrą. W 1974 w Budapeszcie wygłosił referat Aufgefundene bisher unbekannte Briefe des Arztes Karol Marcinkowski aus Poznan. Kilkakrotnie brał udział w krajowych zjazdach historyków medycyny – w Szczecinie (1976), Łodzi (1979), Katowicach (1982), Krakowie (1991). Był wieloletnim działaczem Polskiego Towarzystwa Historyków Medycyny i jako członek zarządu tej organizacji w 1973 przewodniczył komitetowi organizacyjnemu Kopernikowskiego Sympozjum Lekarzy w Olsztynie i Fromborku (na 500-lecie urodzin Kopernika). W listopadzie 1973, jako pokłosie sympozjum, powstał olsztyński oddział Polskiego Towarzystwa Historyków Medycyny. Skrobacki stanął na czele oddziału, będącego wówczas jedynym działającym w mieście bez akademii medycznej, i pełnił funkcję prezesa do końca życia.