Order Świętego Michała (fr. Ordre de Saint-Michel) – francuski świecki zakon rycerski, który z czasem nabrał charakteru odznaczenia państwowego.
Historia Order ustanowiony został 1 sierpnia 1469 na zamku Amboise przez króla Ludwika XI dla uczczenia patrona Francji św. Archanioła Michała, w rzeczywistości w celu nagradzania szlachty wiernej królowi. Liczba kawalerów została ograniczona do 36. Już sto lat później znaczenie orderu spadło bardzo nisko poprzez masowe nadania za czasów Franciszka II i Karola IX i sprzedaż dyplomów przez Katarzynę Medycejską i Henryka III, tak że Henryk III (gdy wstępował na tron, św. Michał miał ok. 700 kawalerów) był zmuszony ustanowić nowy najwyższy Order św. Ducha, gdzie warunkiem nadania było posiadanie orderu św. Michała. Nadużycia trwały jednak nadal, tak że Ludwik XIV w 1661 nakazał wszystkim kawalerom św. Michała poddać się weryfikacji przed specjalną komisją, a w 1665 ogłosił nowe statuty, które ograniczyły liczbę członków do 100 kawalerów i 6 duchownych i jako warunki nadania ustanowiły: religię katolicką, co najmniej 30 lat życia, pochodzenie szlacheckie i co najmniej 10 lat służby cywilnej lub wojskowej.