thumb|155 mm haubica wz. 1917 95 dywizjon artylerii ciężkiej (95 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w 1939 przez 5 pułk artylerii ciężkiej z Krakowa.
95 dac w kampanii wrześniowej Mobilizacja 95 dywizjon artylerii ciężkiej został sformowany zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” w dniach 24–27 sierpnia 1939 roku, w mobilizacji alarmowej, w grupie jednostek oznaczonych kolorem żółtym. Jednostką mobilizującą był 5 pułk artylerii ciężkiej w Krakowie. Dywizjon zmobilizowano jako typu I, uzbrojony w dwanaście 155 mm haubic wz. 1917, był jednostką artylerii odwodu Naczelnego Wodza. Zgodnie z planem operacyjnym „Zachód” został przydzielony dowódcy Armii „Kraków”. W trakcie mobilizacji w bardzo złym stanie dostarczono wozy dla kolumny amunicyjnej i taborów. Konie były odpowiednie, ale źle podkute i bez uprzęży lub w bardzo złym stanie. Od 26 sierpnia dywizjon mobilizowano poza koszarami 5 pac, udano się do wsi: dowództwo do Raciborowic, 1 bateria do Batowic, 2 bateria do Dzieknowic, a 3 bateria do Kończyc, kolumna amunicyjna do Borutowa. Po przysiędze 27 sierpnia, pobrano 2 jednostki ognia ze składów na Podgórzu.