Punkty obserwacyjne założono na Pasternaku, wieczorem ostrzelano niemieckie jednostki zbliżające się z kierunku na Zabierzów. Wieczorem rozpoczęto odwrót osiągając ok. południa 6 września Igłomię. Z uwagi na zatarasowanie dróg przez uchodźców cywilnych i tabory, w powolnym marszu dywizjon przemieścił się do rana 7 września do Koszyc. W trakcie nocnego marszu kilkakrotnie gubiono tabor dywizjonu, część dołączyła do dywizjonu. Po dotarciu do Koszyc ruszono w dalszy marsz do Nowego Korczyna osiągając go 8 września przed południem. Po przekroczeniu Nidy dywizjon zajął obronę okrężną na stanowiskach w Grotnikach Dużych wspierając tam obronę 23 DP. 95 dac w miarę możliwości wspierał do końca dnia walki 23 DP z niemiecką 8 DP. Wieczorem po zakorkowanych drogach 95 dywizjon wraz z 23 DP wycofał się w rejon Pacanowa. Przed południem 9 września osiągnął Wolę Biesiadowską koło Pacanowa zajmując stanowiska ogniowe, z których wspierał jednostki 23 DP. Stanowiska dywizjonu były ostrzeliwane przez niemiecką artylerię, utracono tylko 1 rannego, ale maszerujące za dywizjonem tabory dywizjonu i baterii były zbombardowane przez lotnictwo niemieckie. Kolejną noc 9/10 września dywizjon maszerował wraz z 11 pułkiem piechoty do Połańca, piaszczyste drogi utrudniały marsz i transport haubic. Z Połańca dywizjon przesunięto do lasu Strużki.