Kardynałowie-biskupi Porto e Santa Rufina 1154–1452 Cencio de Gregorio (1154–1157) Bernard (1158–1176) Guglielmo Marengo (1176–1178) Teodino de Arrone (1179–1186) Bobo (1189) Pietro Gallocia (1190–1211) Benedictus (1213–1216) Cinzio Cenci (1217) Konrad von Urach (1219–1227) Romano Bonaventura (elekt 1231–1235, biskup 1235–1243) Ottone de Tonengo (1244–1250) Giacomo da Castell’arquato (1251–1253) Capuferrus, administrator apostolski (1254) Jan z Toledo (elekt 1261–1262, biskup 1262–1275) Robert Kilwardby (1278–1279) Bernard de Languissel (1281–1290) Matteo d’Acquasparta (1291–1302) Giovanni Minio (1302–1313) Jacques Duèse (1313–1316) Bernard de Castanet (1316–1317) Berenguer Fredol (1317–1323) Angelo Tignosi, administrator apostolski (1327) Pierre d’Arabloy (1327–1331) Pandolfo Capocci (obediencja antypapieża Mikołaja V, 1328–1330) Jean-Raymond de Comminges (1331–1348) Bernard d’Albi (1349–1350) Guy de Boulogne (1350–1373) Pietro Corsini (1374–1378, obediencja awiniońska 1378–1405) Berenguer de Anglesola (obediencja awiniońska 1406–1408) Antonio Caetani (obediencja pizańska 1409–1412) Antonio Correr (1408–1431)Po zakończeniu Wielkiej Schizmy Zachodniej zarówno Sobór w Konstancji jak i papież Marcin V zatwierdzili na stanowisku kardynała biskupa pretendentów wywodzących się z obu konkurujących