W XIV wieku sukiennice podpiwniczono, być może dopiero wówczas wzniesiono też piętro nad komorami. Całe sukiennice miały około 96 metrów długości i 30 metrów szerokości.
Handel suknem prowadzono w czterdziestu z ogólnej liczby 42 komór; w skrajnej zachodniej w rzędzie południowym znajdowała się postrzygalnia sukna, a w skrajnej południowo-wschodniej – krajalnia. lewo|mały|Przekrój poprzeczny sukiennic we Wrocławiu z 1821 roku.
Budowa zadaszenia W XVI wieku (zapewne w 1549) rozebrano przedsionki, a cały dziedziniec nakryto wspólnym dachem, podpartym 22 podwójnymi kolumnami na osi założenia, nadając powstałemu wnętrzu formę dwunawową. Po przekazaniu w 1515 skrajnej wschodniej komory urzędowi celnemu, krajalnię przeniesiono do osobnego budynku wzniesionego pomiędzy dwoma bramami prowadzącymi do sukiennic od strony wschodniej. Po przeciwnej, zachodniej stronie, znajdowały się również dwie bramy, przy czym pomiędzy nimi znajdowała się mała waga miejska, zaś budynek znajdujący się nad nią służył przez pewien czas jako giełda.