Brązowy (1946) i Złoty Krzyż Zasługi (1954), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1961), Medal 10-lecia (1955) i 30-lecia Polski Ludowej (1974), Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 (za wojnę polsko-bolszewicką), odznaki „Zasłużony dla Warmii i Mazur” (1960), „Przodujący Kolejarz” (1960), „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” (1969), honorową odznakę Stowarzyszenia Społeczno-Kulturalnego „Pojezierze” (1966), odznakę pamiątkową 50-lecia Polskiego Czerwonego Krzyża (1969), odznaki Towarzystwa Przyjaciół Łowicza i Ziemi Łowickiej (1974), Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich, Polskiego Towarzystwa Lekarskiego.
Stanisław Flis był żonaty z Jadwigą z domu Lisek (1906-1972), miał troje dzieci – synów Sławomira (ur. 1938, magistra inżyniera łączności) i Andrzeja (1946–2022, inżyniera budownictwa lądowego, przewodnika PTTK„Gazeta Olsztyńska”, nr 113, 14 czerwca 2022, s. 21.) oraz córkę Jolantę (ur. 1941, magister inżynier budownictwa wodnego i projektant wnętrz). Zmarł 6 października 1976 w Olsztynie, pochowany został na olsztyńskim cmentarzu komunalnym (ul. Poprzeczna) (kw. 2 rząd 7 grób 52)..
Jedna z ulic dzielnicy Olsztyna Jaroty nosi imię Stanisława Flisa.
Przypisy