Zgodnie z pierwszym zamówieniem powstało 130 wozów, potem zamówiono jeszcze 70 pojazdów. 26 z nich było wozami dowodzenia, pozbawionymi armaty i uzbrojonymi tylko w MG 34. Przeznaczone do przebudowy podwozia były prawdopodobnie remontowane w zakładach Renault w Paryżu. Później dostarczano je do zakładów Alkett, w których instalowana była nadbudówka z uzbrojeniem. W maju 1941 przebudowano 93 pojazdy, w czerwcu 33, w lipcu 5, w sierpniu 22, we wrześniu 28, a w październiku 19 sztuk. Powstał także prototyp wozu uzbrojonego w armatę Pak 38 kalibru 50 mm, ale nie uruchomiono produkcji seryjnej takich wozów.
O użyciu bojowym 4,7 cm Pak (t) auf Pz.Kpfw. 35 R (f) nie ma zbyt wielu informacji. Wozy tego typu, ze względu na małą prędkość maksymalną, były przydzielane jednostkom piechoty. 1 kwietnia 1942 Wehrmacht posiadał 148 tych pojazdów, na początku 1944 już tylko 110. Do 1943 niewielka liczba tych wozów była używana na froncie wschodnim II wojny światowej. Większość wozów była przydzielona jednostkom stacjonującym we Francji. Użyły one tych pojazdów odpierając aliancki rajd na Dieppe w sierpniu 1942, później podczas walk w Normandii (czerwiec-sierpień 1944). Większość wozów tego typu została zniszczona lub porzucona we Francji latem 1944.
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie samobieżne działa przeciwpancerne Kategoria:Niemiecka broń artyleryjska II wojny światowej