sfinksy), geometryczne oraz ukazujące tradycje ludowe. Ocalał również gzyms z IV w.p.n.e. przedstawiający uroczystości starożytnych Aten m.in. Heraklesa z Hebe.
Chrześcijanie, pragnąc schrystianizować pogańskie płaskorzeźby, dodali symbol krzyża na wielu z nich.
Marmurowy ikonostas jest kopią ikonostasu z klasztoru Kaissariani. Kopuła świątyni wspiera się na czterech starożytnych kolumnach z czasów rzymskich. Freski, wśród których wyróżnia się Matka Boska z Dzieciątkiem, pochodzą z okresu XIX-wiecznej odbudowy kościoła.
Pochodzenie nazwy Pochodzenie nazwy Kapnikarea pozostaje do dziś niepewne. Według niektórych źródeł pochodzi ona od fundatora, „poborcy podymnego” (Kapnikareas). W czasach bizantyjskich pobierano od właścicieli domów podatek od palenisk (Kapnikon). W starszych źródłach można jednak odnaleźć inne formy nazwy świątyni m.in. Kamoucharea, która wywodzi się od słowa kamoucha oznaczającego luksusową tkaninę. Kościół nazywano również świątynią księżniczki, co wiąże się z legendą o ufundowaniu kościoła przez cesarzową Irenę.
Kategoria:Architektura bizantyńska w Grecji Kategoria:Cerkwie w Atenach Ateny, Kapnikarea Kategoria:Zabytki Aten