thumb|Grobowiec rodzin Dąbrowskich i Sznapków na Cmentarzu Komunalnym w Cieszynie Włodzimierz Dąbrowski (ur. 11 sierpnia 1892 w Cieszynie, zm. 15 września 1942 w Auschwitz-Birkenau) – polski prawnik i adwokat, działacz niepodległościowy na Górnym Śląsku, poseł na Sejm Śląski II, III i IV kadencji. Wicemarszałek Sejmu Śląskiego w latach 1930-1932 oraz 1935-1939.
Życiorys Urodził się w rodzinie Walentego (1848–1917) i Karoliny Kornelii z Kmenttów (1863–1920). Był bratem Heleny po mężu Sznapek (1887–1952). W latach 1898–1903 uczył się w szkole ludowej w Skoczowie. Następnie w latach 1903–1911 uczęszczał do gimnazjum polskiego w Cieszynie, w którym zdał maturę. Rozpoczął studia równocześnie w Paryżu i w Wiedniu. Ukończył studia na Uniwersytecie Wiedeńskim w 1915 (9 czerwca 1916 otrzymał tytuł doktora praw). Pod koniec 1915 rozpoczął pierwszą pracę zawodową w Rządzie Krajowym w Opawie, następnie pracował jako urzędnik w starostwie w Karniowie (1916/1917), od listopada 1917 w starostwie we Frysztacie.
W latach 1920–1921 kierował Wydziałem Prezydialnym Komitetu Plebiscytowego w Będzinie. Działał w Naczelnej Radzie Ludowej na Górnym Śląsku. Uczestniczył w III powstaniu śląskim (m.in. akcja „Mosty”).