W grach fabularnych (np. D&D) jako określenie rycerzy-kapłanów, specyficznej klasy wojowników walczących po stronie dobra, światła i prawa, występujących przeciwko złu. Nie służą oni panu, lecz bóstwu. Zwykle nie biorą udziału w systemie lennym, gdyż misja nie pozwala im osiąść, choć często wywodzą się ze szlachty. Mają wiele cech idealnego rycerza i postępują według podobnego kodeksu, choć w niektórych punktach jest on nieco mniej rygorystyczny. Są wojownikami walczącymi w imię dobra za wszelką cenę, co czyni z nich czasami postacie dość kontrowersyjne. Paladyni wyposażeni są w zestaw nadprzyrodzonych umiejętności i mocy jak np. leczenie obrażeń dotykiem, aury wspomagające sojuszników itd. Paladyni, którzy złamią kodeks, tracą swe moce. W D&D nazywani są upadłymi i mogą obrać klasę prestiżową rycerza ciemności – złego anty-paladyna o przeciwstawnych mocach.
Określenie "paladyn" zostało zapożyczone również do gier komputerowych, lecz w niektórych z nich, nieopartych bezpośrednio na konkretnej grze fabularnej (np. Tibia), stosowane jest w sytuacjach nieodzwierciedlających jego charakteru.
Przypisy
Kategoria:Rycerstwo